maandag 6 januari 2014

In bed met een keun

Ej pa, jet e sms van e keun, zend zere eejn were.

Voor wie het nu in Keulen hoort donderen: deze zin komt uit een supergrappige scène uit “Eigen Kweek”, waarover ik hier al meermaals de loftrompet heb gestoken. Wie de serie een beetje gevolgd heeft, weet wel waarover het gaat. Het is grappig omdat e keun in West-Vlaanderen niet alleen een konijn is, maar in een bepaalde context ook op een lekker wijf kan wijzen. In de serie was er helemaal geen sprake van een knappe vrouw, integendeel. Ej pa kreeg gewoon altijd een sms wanneer er iets of iemand zich voor de deur van de weed-hangar bevond. Zoals dus dat ene bewuste konijn.
Deze scène deed me eraan denken dat Emil op zijn bijzonder jeugdige leeftijd ook al (vrij intensieve) contacten heeft met e keun. Aangezien hij nog geen smartphone heeft, krijgt hij er voorlopig nog geen smsjes van. Maar hij slaapt er wel al mee – nog zoveel beter dan een sms-relatie dus! Voor wie er nog aan twijfelde, dat kind heeft het écht wel getroffen.

Het was nochtans niet mijn bedoeling om hem met e keun op te zadelen. Voor zijn geboorte had ik, na lang gezoek en getwijfel, zorgvuldig een “doudou” uitgekozen die zijn vaste compagnon de lit zou worden. Een superzacht drakenknuffeltje van Noukies waarvan hij, zo dacht ik, stante pede toppezot ging zijn. Ik liet geen kans onbenut om de band te laten groeien en gaf het diertje dus een mooie plaats in Emils ziekenhuisbedje vlak na zijn geboorte. Oh wat een idyllisch tafereel vond ik dat!


Maar toen we thuis waren en onze kleine meneer al snel in zijn eigen bedje begon te slapen – een wel zéér groot bed voor zo’n petieterige uk – vond ondergetekende dat er wel wat andere, weliswaar minder belangrijke, bedvriendjes ten tonele mochten verschijnen zodat de boreling zich niet eenzaam zou voelen. En dus smukte ik het bedje op met een klein wit konijntje dat ik had gekregen in een gift bag van de mutualiteit, in feite niet meer dan een stuk stof voorzien van twee oogjes en een stel lange oren. Bijlange niet zo mooi en fluffy als dat schattige draakje. Not in a million years!
Maar daar dacht Emilio kennelijk anders over. Want hij vond dat keun vanaf dag één toch wel mega-de-max zeker?* Stoeien in zijn bedje, ochtendgymnastiek bij het ontwaken, oortje sabbelen, volledig bedolven worden tijdens een tukkie in de auto,... Emil doet het niet meer zonder zijn keun erbij! Het beest tovert een glimlach op zijn totje van zodra hij wakker wordt.

 
Het dier had tot nu toe geen naam; ik noemde het gewoon “meneer konijn”. Maar misschien moet ik toch maar eens een leuke naam bedenken aangezien mijn zoon zo’n grote liefde heeft opgevat voor dat voddenbeest (dat ondertussen al heel erg muf ruikt, nota bene, maar ik durf het niet te veel te wassen).

Misschien is Conny wel een leuke naam. Conny Het Konijn, geef toe: dat klinkt toch goed? Plus: dan is het meteen een vrouwtje, want mijn zoon is een gigantische testosteronbom (inderdaad, nú al, ik ga er later nog mee afzien denk ik!) dus ik denk dat hij liever met een vrouwelijk konijn de bedstee in duikt. Dan is het ook écht e keun in de West-Vlaamse gangbare betekenis van het woord :-)
Ook al vond ik La Conny in ’t begin maar een vod, en vind ik haar vandaag nog steeds een vrij waardeloos stukje stof, eigenlijk zie ik haar wel enorm graag. De reden: ze maakt mijn zoon overduidelijk heel blij (hij begint te schateren van zodra hij haar ziet). En dus draag ik haar een bijzonder warm hart toe.


Emil en keuntje mogen dan wel een onafscheidelijk duo zijn, maar de draak heeft nog steeds een evenwaardige plaats aan het hoofdeinde van Emils bedje hoor... Want mama’s oog wil ook wel wat! Al denkt Emil wellicht vaak: hé, wat doet dat blauw beest met die lelijke sterren hier naast mijn lekker keun? :-)


 
Amper 11 maanden oud en al in bed met een keun... Some guys have all the luck!
Love, Josie xo
* Dat geldt trouwens bij uitbreiding voor al zijn speelgoed. Het kind heeft bergen leuk (en duur!) speelgoed, maar geef hem een ballon, een lepel of plastic zakje in zijn pollen en hij is gegerandeerd in hemel nummer zeven.

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen